Verslag van: Annick van der Leeuw-Nijland 07-09-2003

[Klik hier om terug te gaan naar het overzicht!]

Verslag van equipe 2: Geerlig Nijland en Bas Smit... en hoe het allemaal anders verliep dan deze eerste woorden

Verslag van equipe 2: Geerlig Nijland en Bas Smit... en hoe het allemaal anders verliep dan deze eerste woorden

Donderdag:Mijn vader Geerlig Nijland is een Tour Ecosse- Veteraan. Toch was het wel even schrikken donderdagochtend toen zijn vaste navigator, neef en 5e kind, Bas Smit geveld bleek door nierstenen! Wat nu! Een korte zoektocht eindigde bij; zijn oudste dochter Annick. Ik was beschikbaar, want had toevallig een lang weekend gepland. Om twaalf uur kreeg ik het telefoontje en om drie uur was ik bij de boot. De equipe was natuurlijk op voorhand gehandicapt. Ik had nog nooit in de Healey Sprite MKI gezeten die door onze familie liefkozend de Gifkikker wordt genoemd. En dat was nog niet het ergste... ik had ook nog nooit genavigeerd, nooit een routeboek in de handen gehad. Mijn vader besloot dat we er dan maar gewoon een gezellig relaxed weekend van moesten maken,met als doel in ieder geval niet laatste te worden en heelhuids thuis te komen. Aan boord volgde er natuurlijk toch een spoed cursus navigeren van mijn vader. Ik moet/mag een 3 dagen lang de baas spelen over mijn vader zo begrijp ik van hem. Een unicum! We slapen licht op de boot die zich met moeite door de golfslag beukt.

Vrijdag:
Tijdens het O-traject naar de start in Otterburn voor het eerst geoefend met de tripmaster, het RE boekje bekeken. Routeboek, stopwatch en lineaal erbij. Alsof je op kantoor zit! haha, als dat maar goed gaat! Mijn hart klopt mij in de keel bij de start bij het prachtige Otterburn Hall. Meteen zo''n gevreesde Regematigheid, waar ik al zoveel over had gehoord. Halverwege het traject krijg ik door hoe het moet, maar daar is de controle post al! O, jee.. O, jee. Achteraf heb ik het principe van RE net op tijd door. We hebben 59 seconden aan de broek, maar gelukkig geen 100 strafpunten! Het rijden langs de rode lijn gaat mij makkelijker af en we vinden eindelijk een eerste stempel. Wat duurde dat lang!
De tweede RE van de dag met bolletje-pijltje. Wat moet een mens dan veel tegelijk doen! Ik heb geen goed idee over hoe het ging, ik dacht wel aardig... afwachten.
Dan krijg ik de smaak te pakken van bolletje-pijltje. We rijden het vlekkeloos en vinden stempels. De vermoeidheid en opwinding begint zijn tol te eisen aan het einde van de dag. Ik kijk over een geniepige kaartovergang heen en laat mijn vader daarna flink verkeerd rijden omdat ik een kruising over het hoofd zie.
We zitten daardoor in tijdnood en besluiten voor stempels te gaan. Die tijdstraf van 100 punten accepteren we dan maar. Bij het hotel blijkt dat we in ieder geval de alle stempels hebben. Een hele opluchting en een schouderklop van mijn vader.


Zaterdag:

''s Ochtends snel naar het bord met de uitslagen. We zijn 12e! Het ging niet slecht vrijdag... maar zo goed? Wauw! De teneur bij mijn vader veranderd ook van relaxed een weekend, in toch maar een poging doen om die 12e plek vast te houden. Om 7.02 uur (oef... vroeg) met een strak gereden bolletje-pijltje traject naar de ferry voor de volgende etappe. Meteen weer een RE, nu over een heel smal weggetje met tegenliggers. Dat maakt het extra moeilijk. Zit je net goed in de tijd.... weer een tegenligger. Op een gegeven moment hangen we pal acher onze voorgangers.....we hebben er geen goed gevoel over. Opnieuw in tijdnood in de rest van het traject, maar dit keer heeft iedereen moeite om de tijd te rijden. 3 minuten te laat, 3 punten...
Daarna weer in tijdnood door een gemiste straat in een dorpje en oude meneer die niet van plan was ons er langs te laten.... 4 minuten, 4 punten. Wel alle stempels gelukkig. Na de Lunch de start van RE die wij helemaal missen omdat mijn vader na het tanken klem komt te staan op een smal weggetje tussen equipes die arriveren. We starten daardoor ruim drie minuten te laat voor een RE die maar 5 kilometer duurt. een verloren zaak dus. 100 Strafpunten Daarna is het vooral hard werken voor mijn vader die zo''n dikke 50 kilometer single road voor zijn kiezen krijgt. Voor mij is er even weinig te doen behalve genieten van een fantastisch landschap! We pakken op de trajecten naar de Ferry alle stempels en zijn op tijd! Dat hadden we even nodig... maar het venijn zit ''m die zaterdag in de staart.
Op een schaal van 1:250.000 op 1 kaart 79 kilomter afleggen.... Alle Healey''s worden meteen achterelkaar weggestart na de overtocht in willeurige volgorde. Ik vind de juiste weg naar rechts in het dorpje, maar laat mij beinvloeden door alle andere auto''s die door racen en zich als mieren in elke willekeurige zijstraat verspreiden. Een slecht begin, en het kwam ook niet meer goed. We missen 1 letter, ondanks uitgebreid zoeken en zijn veel te laat binnen. samen 200 strafpunten. Bij het hotel blijkt echter al snel dat dit laatste traject een ware slachting heeft aangericht in het deelnemersveld. Misschien valt de schade mee? Zijn wij minder geslacht dan de rest?

 

Zondag: We staan na twee dagen 16e. Ok, we zijn gezakt, maar het valt ons eerlijk gezegd toch mee. Opnieuw om 7.02 aan de start. Tot half één ''s avonds bezig geweest met het routeboek... En ja .. u voelt hem al, ik was nog niet wakker. Ik maak twee oerstomme fouten in bolletje-pijltje die vroege ochtend. 4 minuten te laat.... 4 strafpunten. In het tweede traject gaat het al iets beter, maar we missen een letter door een weggetje af te snijden. En dat moet je in de Tour Ecosse dus nooooooit doen. 100 strafpunten erbij. Na de Lunch moeten we in de etappe tanken en verliezen daar al 5 minuten mee. Toch lijkt het er op dat we TC nog net op tijd halen. Vader rijdt geweldig! Ik mis echter de brug die ons bij de TC moet brengen. We rijden stevig door, ik ben bezig met voorbereiden RE... Ik weet niet hoe, maar ik mis hdie stomme brug. 9 minuten te laat! 9 strafpunten. Doordat we te ver reden vonden we echter wel de stempel bij de brug. Een geluk bij een ongeluk!
Meteen doorgestart in de RE, maar door de zojuist gevonden stempel zit ik nog niet eens goed in mijn stoel! Stress! Gelukkig lijkt de schade aan het einde van de RE beperkt... maar zeker weten doe je dat natuurlijk nooit. Dan het begin van de sprint. Van te voren zag ik hier erg tegen op, ook mijn vader had dit nog nooit gedaan. In de pratijk lijkt het echter fantastisch mee te vallen. We vinden alle (hele kleine) letters langs de weg en zijn ruim op tijd binnen. De Tour Ecosse zit er op. Een raar gevoel.


Totale schade:
De totale schade voor ons dat weekend; Twee gemiste stempels, Twee maximale tijdstraffen, Twee mislukte RE''s en paar kleine minuten straffen. Wat zou ons dat brengen... de 14e plek en de BESTE SPRITE van het veld. Ik ben hartstikke blij en mijn vader is gezien de omstandigheden trots en tevreden. Mijn vader suggereerde nog dat het misschien toch aardig is om een apart sprite klassement te maken, vanwege de hevige maar sportieve onderlinge strijd.


En wat was er nog meer?

> De enorme gezelligheid van onze mede-Sprite rijders, waaronder Marinus en Douglas,

> De sportieve hulp van mijn collega navigatoren (ook van equipe nr 1). Bij zowel het navigeren zelf als bij het de baas zijn over c.q. afzeiken van onze drivers. Dank heren!

> Unieke lokaties voor Lunch, Tea en overnachting! Elke keer weer een beloning voor het afleggen van een traject.

> Prachtige landschappen met even mooie routes die het doorkruisen! Wat is Schotland mooi. Zo afwisselend.

> Een onspannen sfeer en een goede organisatie


De conclusie:

Het Ecosse virus is in mij. Ik heb het hele weekend lang moeten leren en leren, maar ik ben verslaafd en heb er de afgelopen week nog heel vaak en heel veel aangedacht en over gedroomd zelfs. Toch hoop ik jullie volgend jaar niet te zien. Dat betekent namelijk dat Bas helemaal gezond is en jullie allemaal een geduchte tegenstander treffen in de volgende Tour. Het ga jullie goed, rij veilig en dank voor een heerlijk weekend. Zie ik jullie nog als ik achter de starttafel zit van de Hel van Salland? De 2e Hel wordt de verreden in de tweede zaterdagnacht van maart 2004. Kom en probeer equipe Capelle/Van Lieshout van een tweede overwinning af te houden. Tot dan!

Annick van der Leeuw-Nijland

Debutante Navigator