Verslag van: Anke en Laurent Le Guevel 14-07-2003

[Klik hier om terug te gaan naar het overzicht!]

Syndroom van Asperge

Syndroom van ‘Asperge’

Via dit artikel willen wij u ervan op de hoogte stellen dat het ‘syndroom van Asperge’ recentelijk in de rallywereld is gesignaleerd.
Dit syndroom mag niet verward worden met een ander ziektebeeld waarover in de media is bericht, maar is niet minder ernstig. Hoewel voorlopig aangeduid als syndroom kan, zonder nader onderzoek, niet uitgesloten worden dat het hier om een gevaarlijk en misschien zelfs zeer besmettelijk virus gaat. Aangezien wij niet op ons geweten willen hebben dat nog meer argeloze clubleden besmet raken en daar misschien zelfs mentaal en financieel aan ten onder zullen gaan, hebben het dan ook als onze plicht gezien dit artikel te schrijven.

De casus:
Vorig jaar deden wij nietsvermoedend mee aan de eerste editie van de Aspergerally in ons geliefde groene MKII Sprite-je.
Het zag er allemaal zo onschuldig uit. We kwamen aan op een idyllisch Brabants dorpsplein met een prachtig zonovergoten terras. Na een heerlijk kopje koffie met vlaai begon de minicursus kaartlezen. Op een speelse manier werden de equipes ingewijd in de geheimen der navigatie. Behalve bolletje-pijl, vrije route van punt naar punt en ingetekende lijn, zat er ook een regelmatigheidsetappe in en deden we zelfs aan grensbenadering.
Achteraf bekeken had er natuurlijk al een belletje moeten rinkelen toen ‘grensbenadering” aan de orde kwam. Dat is nu juist het verraderlijke van het syndroom, de interpretatie van alarmerende signalen en het adequaat reageren daarop wordt steeds minder. Het zou ons echter snel duidelijk worden dat onze grens benaderd was……

In de daaropvolgende Tour Ecosse (voor ons toch de derde keer dus je zou denken dat dit geen verrassingen meer met zich mee mocht brengen) hadden enkele, zonder twijfel reeds zwaar geaffecteerde, lieden een etappe uitgezet naar het noordelijkste puntje van Schotland; John O’Groats. Een etappe van maar liefst 800 km (een perfecte illustratie van de ernst van deze aandoening). Dit bleek, met een maximumsnelheid van 65 miles per hour en een eigenwijze kilometerteller, op het randje van het mogelijke voor onze Sprite. We konden niet sneller en we konden niet beter…….

Wat precies de incubatietijd is geweest kunnen wij niet met zekerheid zeggen, maar met het nieuwe seizoen en de tweede editie van de Aspergerally in zicht sloeg het virus genadeloos toe. De ouwe trouwe groene Sprite MKII werd na jaren lief en leed meedogenloos ingeruild voor een dorstige zwarte kikker die ons gewillig in zijn val lokte met zijn power en zijn looks.
In de Zwarte Kikker deden wij dus mee aan de rally van het Witte Goud.
Niet alleen had het virus zijn financiële tol geëist, maar ook bleken we bezeten door een verhevigd fanatisme vanwege de feilloos werkende kilometer teller.

Het syndroom van Asperge kenmerkt zich door een hopeloos streven naar ‘Verder, Sneller, Beter’. Ter illustratie en mogelijk vroegtijdige herkenning enkele symptomen van de beginnende sociaal/emotionele stoornis:
· er plezier in hebben als anderen verkeerd rijden
· er totaal de humor niet van inzien als je zelf verkeerd rijdt
· interesse in trip- en twinmasters en andere nutteloze rallybenodigdheden
· streven naar het meedoen aan meer, andere of steeds moeilijkere ritten
· hevig bezwaar maken bij de wedstrijdleiding als men zich misdeeld voelt
· eindeloos over rally’s en auto’s ouwehoeren op terrassen
· trots zijn op een foeilelijke trofee
Deze symptomen verergeren zienderogen onder invloed van alcohol.

U zult misschien nog steeds denken dat dit de ver van uw bed show is, maar het gevaar loert overal want er lopen leden van de Austin Healey Owners Club rond (let wel: we hebben het hier over actieve, gewaardeerde leden!) met een ware doodsverachting waar het dit syndroom betreft.
Bij de Aspergerally waren in heel Brabant bordjes "Asperge” georganiseerd (over fanatisme gesproken!) en er reed zelfs iemand mee in een Jaguar E-type waarvan wij ons stellig menen te herinneren dat hij vorig jaar nog in een Lelijk Eendje reed. Er zijn dus nog veel ergere gevallen dan wij!

“Mosterd na de Aspergemaaltijd”,

 

Anke en Laurent Le Guével